Wimke Hendrikx.
Wimke Hendrikx. Eigen Foto
Column

‘Stage lopen bij Stem in de Stad in coronatijd is vreemd’

Maatschappelijk Column

HAARLEM Het Haarlems Weekblad plaatst twee keer in de maand een column van Stem in de Stad. Deze organisatie zet zich in voor Haarlemmers die het moeilijk hebben en kijkt om naar kwetsbare mensen die in nood zijn, naar mensen die niet altijd gehoord of gezien worden. Deze week is het woord aan Wimke Hendrikx, stagiaire ongedocumenteerden.

Het is alweer bijna een jaar geleden dat de eerste lockdown inging, toch lijkt het nog zo recent. Ons werd gevraagd binnen te blijven en zo min mogelijk contact met anderen te hebben. Waar ik het moeilijk had met zaken als studievertraging oplopen, niks leuks meer kunnen doen en opgesloten zitten in een studentenkamer van 12 vierkante meter, hadden andere mensen het natuurlijk veel zwaarder. Ik maakte mij zorgen over mensen die helemaal niet thuis konden blijven, bijvoorbeeld omdat zij geen (veilig) thuis hebben. Ik was net een maand begonnen met mijn stage bij Stem in de Stad en had daarbij ondervonden wat deze organisatie betekent voor kwetsbaren in Haarlem. Ik had het tot dan toe ervaren als een plek waar bezoekers konden komen om elkaar te ontmoeten en hun verhaal kwijt te kunnen. Nu moest ook deze plek plotseling dicht, hoe moest dat met die mensen die ons juist in deze tijd zo hard nodig zouden hebben?

Achter de schermen waren mijn collega’s druk op zoek naar wat nog mogelijk was qua ontmoeting. Na twee weken werd ik gebeld; of ik wilde helpen met een noodvoorziening voor de ongedocumenteerden die Stem in de Stad begeleidt. Daarmee had ik dan ook eindelijk een reden om mijn extreem kleine kamer te verlaten. Voorheen was er elke week een spreekuur, taallessen en was het aanloopcentrum elke dag open. Dat viel allemaal in een klap weg, dit maakte de noodvoorziening zo van belang. Het idee was dat de mensen langs konden komen om leefgeld op te halen en konden vragen om noden. Waar een van ons, of onze vrijwilligers hen eerst meerdere keren per week spraken, werd dit ineens het enige contactmoment.

Inmiddels is er alweer wat meer mogelijk. Met de nodige maatregelen is het oorspronkelijke spreekuur weer begonnen. Vrijwilligers kunnen weer komen helpen en er wordt weer taalles gegeven, ook het aanloopcentrum is weer deels open. Zo zie ik Stem in de Stad steeds meer terug veranderen in het centrum van ontmoeting, van hoe ik hen pre-corona heb leren kennen. Alleen met meer afstand, spatschermen, mondkapjes en desinfectiemiddel…


advertentie
advertentie

Meest gelezen

advertentie
advertentie
Logo
advertentie