Elly Mulder
Elly Mulder Eigen Foto
COLUMN

Straatpastor Elly Mulder helpt bij onrecht

Overig Stem in de Stad

HAARLEM Het Haarlems Weekblad plaatst om de week een column van Stem in de Stad. Deze organisatie zet zich in voor Haarlemmers die het moeilijk hebben en kijkt om naar kwetsbare mensen die in nood zijn, naar mensen die niet altijd gehoord of gezien worden. Deze week is het woord aan straatpastor Elly Mulder.

Wát kunnen mensen boos zijn! En dat weken, maanden, jarenlang... Verteerd door woede. Want er is hen Onrecht aangedaan. Groot Onrecht. Soms door de hele wereld. Maar vaker door een enkele persoon of gebeurtenis. Er is hen iets overkomen waardoor ze buitenspel staan. Iets wat ze zó enorm dwars zit dat ze niet meer kunnen doorgaan met leven.

Het Onrecht wordt een obstakel.

Als mensen op straat terechtkomen door iets wat zich in hun verleden heeft afgespeeld, kan het moeilijk zijn om de boosheid los te laten. Om het verdriet los te laten. Want onder boosheid ligt meestal verdriet. Mensen koesteren dan de pijn uit het verleden. Ze houden het Onrecht heel lang bij zich. Want als ze dat niet meer hebben, wat dan? Dan moeten ze misschien kijken naar hun eigen aandeel in het verhaal. En dat kan pijnlijker zijn dan het Onrecht zelf. Als straatpastor probeer ik mensen te helpen om bij dat verdriet te komen. Door te luisteren, te troosten, te begrijpen. Want dat helpt om iets gelukkiger te worden. Daarvoor moeten we dan wel eerst door de boosheid heen. Want voordat de woede kan zakken, moet er soms veel gezegd - of geschreeuwd - worden.

Daarom is mijn deur altijd open. Want luisteren is altijd de moeite waard. En het schelden en schreeuwen? Ook goed. Zelfs als je alleen maar lelijke dingen wil roepen - prima, roep het maar naar mij. Ik kan er wel tegen. En als het jou helpt, des te beter.

Want heel soms lukt het dan om het verhaal - ‘hun’ verhaal van het Grote Onrecht - iets te nuanceren. Want elk verhaal heeft twee kanten. Of drie. Of soms wel vijf. En wat was nou eigenlijk hun eigen rol in dat verhaal? Had dat misschien ook anders gekund? Of tenminste een heel klein beetje? Precies. Dat inzien is het begin van een glimlach. En dan komt de rest vanzelf.

Elly Mulder, straatpastor

advertentie