Joost van den Bogert.
Joost van den Bogert. Eigen Foto
COLUMN

Wereldnieuws krijgt een gezicht

Overig Stem in de Stad

HAARLEM Het Haarlems Weekblad plaatst om de week een column van Stem in de Stad. Deze organisatie zet zich in voor Haarlemmers die het moeilijk hebben en kijkt om naar kwetsbare mensen die in nood zijn, naar mensen die niet altijd gehoord of gezien worden. Deze week is het woord aan Joost van den Bogert, pastoraal manager.

Er zijn spanningen op de grens van Polen en Wit-Rusland; president Loekasjenko; premier Morawiecki; grenswachtorganisatie Frontex; een geopolitieke vluchtelingencrisis; Europese Commissie; UNHCR; prikkeldraad; mishandeling; onderkoeling; mensenrechtenschendingen. Veelgehoorde termen, voor wie het wereldwijde nieuws volgt. Het gaat opnieuw volledig mis aan de grenzen van de Europese Unie, nu in het grensgebied tussen Polen en Wit-Rusland. De ene mensenrechtenschending is nog niet afgelopen, of de volgende dient zich alweer aan. 

Regelmatig overvalt mij het gevoel dat ik eigenlijk geen nieuws meer wil lezen of zien, omdat ik amper kan omgaan met al die ellende. Mijn ervaring is dat zulk nieuws vaak een ver-van-mijn-bed-show blijft, ondanks de gruwelijke werkelijkheid waarover de berichten me vertellen. En misschien maakt die afstand het me ook gemakkelijk om er mee om te gaan. “Ergens ver weg zijn slechte mensen met macht die kwetsbare mensen het leven zuur maken; dat vind ik heel erg.” En door, naar het sportnieuws…

Zomaar op een vrijdagmiddag, bij Stem in de Stad, wordt er aangebeld. “Mag ik mijn post komen ophalen?” Ik moet hem teleurstellen, want de vrijwilliger die onze postvoorziening vandaag verzorgt is zojuist vertrokken. “Ja, dat weet ik, maar ik heb een andere vraag, ik kom van de boot.” Ik snap niet goed wat hij bedoelt, dus ik loop even naar buiten om hem te woord te staan. 

Na een kort gesprekje snap ik hoe het zit. Hij is een Afghaanse Nederlander: “Ja, drie weken geleden was ik nog in Kabul, maar nu zijn we ondergebracht op de boot hier in Haarlem.” Bij Stem in de Stad krijgen de evacués zolang als nodig een postadres, om de nodige administratie en praktische zaken te kunnen regelen. 

Ik breng hem bij de juiste persoon om zijn vraag aan te stellen, maar blijf wel achter met een zwaar gevoel. Al dat nieuws van de afgelopen maanden over Afghanistan, Kabul en de Nederlandse evacuatie komt ineens weer boven. En het raakt me: het wereldnieuws krijgt ineens een gezicht. Op een heel praktische manier dragen we ons steentje bij, op de Nieuwe Groenmarkt. 

Joost van den Bogert, pastoraal manager

advertentie
advertentie